LIGHT Première: Kc De Werf, Brugge.
TICKETS: http://dewerf.be/
zijn aanvullende maar op zichzelf staande producties rond de dood. Ze zijn een resultaat van X / Een oefening in verdwijnen, een intensief onderzoek omtrent het sterven in literatuur, wetenschap en ervaring. Drie voorstellingen die respectievelijk de concepten tijd, kennis en het definitieve aangrijpen t.a.v. de dood. Zoals de titels doen vermoeden zijn er verschillende verpakkingen die prijsgeven aan wat men zich kan verwachten. LIGHT is een confrontatie met het onvermogen een intens moment te delen, waar het publiek stille getuige is. STRONG daarentegen is een veilige maar beklijvende ervaring. MEDIUM balanceert tussen beide met zijn nuchtere kijk op de biologie van het lichaam.
De drie voorstellingen gaan in mei 2012 in première:
LIGHT: 3 t/m 5 mei 2012 in kunstencentrum De Werf, Brugge.
.
MEDIUM: 10 t/m 12 mei 2012 in kunstencentrum BUDA, Kortrijk.
STRONG: 17 t/m 19 mei 2012 in Bistro Beau-Site, Oostende. (organisatie Vrijstaat O.)



3-5 mei 2012 LIGHT Première: Kc De Werf, Brugge. |
9-10 nov 2012 STRONG: Kc nOna, Mechelen. |
10-12 mei 2012 MEDIUM Première: BUDA, Kortrijk. |
16 nov 2012 MEDIUM: Kc nOna, Mechelen. |
17-19 mei 2012 STRONG Première: Beau-site, Oostende. |
24 nov 2012 LIGHT: Kc nOna, Mechelen. |
najaar 2012 Boek presentatie. |
7 feb 2013 LIGHT: Kc De Werf, Brugge. |
11 okt 2012 LIGHT: CC Evergem, Evergem. |
21 feb 2013 MEDIUM: Kc De Werf, Brugge. |
30-31 okt 2012 STRONG: STUK, Leuven. |
23 feb 2013 STRONG: Kc De Werf, Brugge. |
3 nov 2012 LIGHT: 30CC, Leuven. |
2 mrt 2013 LIGHT: BUDA, Kortrijk. |
7 nov 2012 MEDIUM: 30CC, Leuven. |
16-17 mrt 2013 STRONG: BUDA, Kortrijk. |










Het wordt ongetwijfeld een emotioneel parcours, de komende acht of meer maanden. Iemand leren kennen omwille van zijn/haar (X) overlijden. De massa lichamen ter verbranding aan de Ganges waar anderen samen komen om te wachten op hun dood. Steeds terug dat woord. Dood. Dood. Dood. De vragen, het zoeken en wellicht voornamelijk stuiten op nog meer vragen...
Peter, Tijs en Leentje duiken in de literatuur en wetenschappelijk werk. Daarnaast worden 15 verschillende doelgroepen uitgenodigd voor een gesprek omtrent hun kijk op de dood.
X gaat sterven. De makers volgen X en gaan praten, luisteren, zitten in stilte om hem/haar te leren kennen. Een ontmoeting omwille van het doodgaan.
Een oproep naar lezers. De dood in fictie inventariseert gestorven personages in romans. Dit zal dan leiden naar een nieuw boek.
A.d.h.v. hun ervaring met X gaan ze in dialoog met een wetenschapper, een kunstenaar en een psychiater. Naast deze open gesprekken presenteren ze een eerste oefening ‘Beta X’. In deze besloten performance krijgt een buitenstaander de kans om te oefenen in het sterven.
Na het overlijden van X, delen de drie makers voor het eerst (onder elkaar en met het publiek) hun verschillende contacten met X.
In Manikarnika Ghat, aan de Ganges (India) komt het leven, de fysieke dood en het wachten op het sterven, samen. De makers zoeken ‘het sterven’ op in een andere cultuur en gaan aan de slag door aanwezig te zijn en mee te werken.
Hoe is de dood aanwezig in de literatuur?
Hoe laat een auteur zijn fictieve mensen sterven?
De dood in fictie inventariseert gestorven personages in romans.
Een verrassend onderzoek waarbij niet alleen de hoofdpersonages maar ook de verwijzingen naar overleden personages worden gespot.
Op basis van deze inzendingen en het onderzoekstraject verschijnt een nieuw boek in het najaar van 2012.




X / Een oefening in verdwijnen is een samenwerking tussen theatermakers Peter Aers, Tijs Ceulemans en Leentje Vandenbussche.
Peter Aers / Tijs Ceulemans
In Boedapest (2005) overleefden Peter en Tijs een maand op straat met niets behalve henzelf. In The hidden tracks (2009) doorkruisten ze Amerika illegaal reizend op de goederentreinen. In de verschillende Oefeningen staat het verdwijnen van een mens centraal. Daarom vertrekken de makers vanuit de ervaring, vanuit een mentale en fysieke onderdompeling in de onderzoeksmaterie. Zelf de confrontatie opzoeken met mensen die verdwijnen, zij het bedelaars, hobo’s of zoals nu, stervenden.
“Dit verdwijnen gaat samen met wachten en zoeken. Wachten wordt een gewoonte. Er gebeuren dingen als je wacht. Mensen komen vragen waarop je wacht en als dat gebeurt, is het wachten voorbij. Soms kan het uren duren, soms dagen. (...) Het heerlijke gevoel om onbelangrijk te zijn, ons niet op te dringen, is iets dat verslavend werkt.”
Leentje Vandenbussche
Eerst verdiepte ze zich in het wachten, het niets. Na een lange weg van studie, confrontatie en monotone grafische oefeningen resulteerde dit in de performance ‘Beckett op zijn plaats’ (2006). Hierbij werden mensen gevraagd om op een bepaalde plaats, voor onbepaalde duur en in stilte, te wachten. Daarna zette ze haar tanden in alles. Hierbij was er geen sprake van een lange weg maar een kluwen waar het begin en eind onvindbaar was. Een gevecht met de onmogelijkheid, een oefening in het keer op keer falen. Een intens maar boeiend traject dat uitmondde in ‘O’ (Alles is mogelijk. Alles is goed. 2010). www.allesenniets.be
“Alles en Niets was een oefening in stil staan. Niet gemakkelijk maar je ziet het leven des te graag. Zo zal het wellicht ook zijn, na deze confrontatie met onze eindigheid.”